رمز ارز چیست؟

رمز ارز چیست؟

یکی از متداول‌ ترین سوالاتی که امروزه خیلی از افراد در ذهن خود دارند، این است که رمز ارز چیست؟ با اینکه زمان پیدایش رمز ارز به سال ها قبل بر می‌ گردد اما مدت زیادی نیست که نقش رمز ارز (Cryptocurrency) یا ارز دیجیتال در زندگی بسیاری از مردم جهان مخصوصا ایرانیان پررنگ شده است؛ به طوری که افراد زیادی با این قضیه سروکار دارند و از طریق آن کسب درآمد می‌ کنند. شناخت رمز ارز‌ها و کاربرد آنها برای هر شخصی بسیار مهم بوده و در آینده به یکی از واجبات مبدل می‌ شود. اگر برای شما هم این سوال پیش آمده این مقاله را تا انتها دنبال نمایید. در این مطلب قصد داریم به بررسی رمز ارز به طور جامع بپردازیم.

رمز ارز Cryptocurrency

به زبان ساده، رمز ارزها شکل مجازی پول هستند و وجود فیزیکی ندارند. ارز دیجیتال تقریباً با ارزهای واقعی یکی می‌ باشد و از رمزنگاری استفاده می‌ کند. رمز ارزها به صورت مداوم در حال رشد و توسعه هستند و روز به روز انواع زیادی از آنها تولید می‌ شوند و معمولا به طور غیرمتمرکز یعنی بدون هیچ وابستگی به بانک‌ ها کار می‌ کنند و می‌ توان از آنها در زمینه‌ های مختلفی استفاده کرد. برای تولید رمز ارز و انجام معاملاتی مانند نقل و انتقالات توسط آن، یکسری الگوریتم‌ های مربوط به رمزگذاری کنترل می‌ شود.

قبل از ظهور بیت کوین، معروف‌ ترین ارز دیجیتال، نمونه‌ های دیگر ارز دیجیتال ظهور کردند اما با شکست مواجه شدند و به مرحله اجرا نرسیدند. امروزه انواع مختلفی ارز دیجیتال تولید شده است که هرکدام ویژگی‌ هایی دارند و در آینده تمام نقل و انتقالات مالی و معاملات از طریق همین ارزها صورت می‌ گیرد.

  1. بیت کوین Bitcoin
    بیت کوین در سال ۲۰۰۹ توسط یک شخص یا یک گروه با نام مستعار «ساتوشی ناکاموتو» عرضه شد. اولین، پرکاربردترین، محبوب‌ ترین و باارزش‌ ترین رمز ارز در دنیای امروز، بیت کوین می‌ باشد که بسیاری از این رمز ارز‌ها تقلید یا ارتقایی از بیت کوین هستند. بیت کوین شباهت زیادی به ارزهای دیجیتال پیشین که طرح آنها شکست خورد، داشت. اما از یک جهت با آنها یک تفاوت اساسی داشت و همین تفاوت یعنی به کارگیری فناوری بلاک چین، به کلید موفقیت بیت کوین و برتری آن بدل شد.
    همه رمز ارزهای دیگر به‌ جز بیت کوین را آلت کوین (Altcoin) می‌ نامند. امروزه مجموع ارزش بازار رمز ارزها به عددی در حدود ۲۱۵ میلیارد دلار می‌ رسد که بیت کوین در حال حاضر بیش از ۶۹ درصد از ارزش کل این بازار را در اختیار خود دارد.
  2. تتر Tether
    تتر یک ارز دیجیتال پایدار می‌ باشد که هر واحد آن معادل یک دلار است. تتر به نوعی دلار دیجیتال است و قیمت ثابت آن باعث شده در مبادلات استفاده زیادی داشته باشد. صرافی‌ های زیادی از تتر به عنوان جایگزین دلار استفاده می‌ کنند. با معامله از طریق تتر از نوسانات بازار در امان هستید و می‌ توانید ارزش دارایی های خود را حفظ نمایید.
  3. اتریوم Ethereum
    اتریوم مانند بیت کوین قابل استخراج است و از آن در معاملات استفاده می شود ولی برای آن سقف مشخصی تعیین نشده است و هدف از ایجاد و توسعه اتریوم این است که مثل یک کامپیوتر بزرگ تمام نیازهای بشر را تامین کند. زیرا بسیاری از ارزهای رمزنگاری شده روی شبکه آن ایجاد شدند و تا پیش از این هر رمز ارز ناگزیر بود بلاک چین ویژه خود را راه‌ اندازی کند، اما شبکه اتریوم این نیاز را برطرف کرد.
  4. ریپل Ripple
    ریپل یک شبکه پرداخت و ارتباط امن و غیر متمرکز است که توانسته با رمز ارز خود به موفقیت‌ های زیادی دست پیدا کند. ارز رمزنگاری شده این شرکت قابل استخراج نیست و سرعت تراکنش‌ های آن بسیار بالا است و کارمزدهای بسیار پایینی هم دارد.
  5. دوج کوین
    دوج کوین یک ارز دیجیتال یا رمز ارز است که اواخر سال ۲۰۱۳ معرفی شد و پس از بیت‌کوین و اتریوم با ۷۷ میلیارد دلار، بیشترین ارزش بازار را دارد. ۱۳ روز پس از معرفی این ارز دیجیتال، ارزش آن با افزایش ۳۰۰ درصدی طی ۷۲ ساعت، به حدود ۰.۰۰۰۹۵ دلار رسید. پس از آن در اوج‌گیری رمز ارزها در اوایل سال ۲۰۱۸، قیمت این ارز دیجیتال برای مدتی کوتاه به ۰.۰۱۷ دلار هم رسید.
  6. لایت کوین Litecoin
    لایت کوین یک ارز دیجیتال همتا به همتا است که امکان پرداخت‌ های نسبتا فوری و کم هزینه را در سراسر جهان فراهم می‌کند. خالق لایت کوین، کارمند سابق گوگل، جوانی چینی‌ا تبار به نام چارلی‌ لی است که در سال ۲۰۱۱ با تغییرات بزرگی در پروتکل بیت کوین،‌ شبکه لایت کوین را معرفی کرد. تراکنش های لایت کوین که به اختصار آن را (LTC) می‌ نامند، چهار برابر سریع‌ تر از بیت‌ کوین انجام می‌ شود.

بلاک چین چیست؟

ایده اولیه بلاک چین در سال ۱۹۹۱ توسط دو دانشمند به نام‌ های استوارت هابر (Stuart Haber) و اسکات استورنتا (Scott Stornetta) مطرح شد اما تا پیش از ظهور بیت کوین قابلیت اجرایی پیدا نکرد. بلاک چین از نظر لغوی، از دو کلمه بلاک (به معنی بلوک) و چین (به معنی زنجیره) تشکیل می‌ شود. بلاک چین در واقع زنجیره‌ ای از بلاک‌ های به هم متصل است که بر روی هر بلاک اطلاعات مشخصی ثبت می‌ شود، بلاک چین یک پایگاه داده تماماً غیرمتمرکز است که تحت کنترل هیچ شخص خاصی نیست و شفافیت عملیات و تراکنش‌ها در مرکزیت آن قرار دارد.

ما برای انجام یک تراکنش مالی از یک واسطه نظیر بانک استفاده می‌ کنیم، اما بلاک چین به خریداران و فروشندگانی که از طریق ارزهای دیجیتال فعالیت می‌ کنند، این امکان را می‌ دهد که به صورت مستقیم با هم در ارتباط باشند و نیاز به یک شخص ثالث به عنوان واسطه از بین برود. برخلاف سیستم‌ های بانکی که دارای یک موقعیت مشخص هستند و در اصطلاح متمرکز عمل می‌ کنند، مرکز داده‌ ای که بلاک چین‌ ها در آن قرار دارند، کاملا غیرمتمرکز بوده و در سراسر جهان پخش هستند.

ساختار بلاک چین

هر یک از بلوک‌ های موجود در بلاک چین از قسمت‌ های دیجیتالی اطلاعات تشکیل شده است که شامل ۲ بخش است:

  1. اطلاعات مربوط به تراکنش ها: تاریخ، زمان و مبلغ آخرین خرید ارز دیجیتال.
  2. اطلاعات افراد شرکت‌کننده در معاملات: استفاده از امضای دیجیتال به جای نام واقعی افراد هنگام خرید.

هر بلوک اطلاعات متمایزی با دیگر بلوک‌ ها دارد که به آن کد هش (Hash) می‌ گویند. این کد منحصر به فرد است و بلوک‌ های مربوط به دو معامله با جزئیات یکسان، به دلیل کدهای منحصر به فرد آنها، از هم قابل تفکیک هستند. بلاک چین بزرگترین مانع کلاهبرداری است، زیرا هر نوع معامله صورت گرفته با تمام جزییات آن در دفتر کل ثبت شده و همه طرفین معامله می‌ توانند به این جزییات دسترسی داشته باشند.

استخراج رمز ارز و ماینینگ

استخراج رمز ارزها پروسه‌ ای دارد که توسط دستگاه‌ های ماینر انجام می‌ شود و به آن ماینینگ می‌ گویند. ماینرها توسط شرکت‌ های گوناگون و با توان پردازشی‌ مختلفی تولید می‌ گردند. هرچه توان پردازش یک دستگاه ماینر بالاتر باشد، سرعت بیشتری در حل معادلات پیچیده ریاضی مربوط به ارزها دارد و قیمت آن نیز بالاتر می‌ رود. برای استخراج یک ارز دیجیتال مانند بیت کوین، پس از خریداری دستگاه ماینر باید با استفاده از نرم افزارهای مخصوص به شبکه بیت کوین متصل شوید و اقدام به استخراج آن نمایید.

خرید و نگهداری ارز دیجیتال

معمول‌ ترین روش به دست آوردن ارز دیجیتال، خرید آن از صرافی است. صرافی‌ های ارز دیجیتال نیز خود از نوع اینترنتی هستند و برای استفاده از آنها نیاز به مراجعه حضوری نیست. استفاده از صرافی‌ های خارجی نیز برای کاربران ایرانی ممنوع است. این صرافی‌ ها امکانات بسیاری را برای خرید و فروش ارز دیجیتال در اختیار کاربران قرار می‌ دهند و کارمزد انجام معاملات در آن‌ها بسیار کم است؛ اما اگر ساکن ایران هستید برای استفاده از آنها باید از یک VPN با IP ثابت استفاده کنید. با این که نرخ کارمزد صرافی‌ های داخل ایران زیاد است، اما امن‌ ترین روش برای کاربران داخل ایران، استفاده از صرافی‌ های ارز دیجیتال داخلی می باشد.

برای نگهداری هر ارز دیجیتال، نیاز به یک کیف پول دیجیتال خواهید داشت. هر کیف پول ارز دیجیتالی دارای یک آدرس است که برای دریافت و انتقال ارز، از آن استفاده می‌ شود. کیف پول‌ های ارز دیجیتال محیط‌ هایی مجازی مانند حساب‌ های بانکی هستند که ارزهای دیجیتال شما را در خود نگهداری می‌ کنند. این کیف پول‌ها کدی تحت عنوان کلید خصوصی و رشته کد دیگری تحت عنوان آدرس را در اختیار شما قرار می‌ دهند.

مزایای ارزهای دیجیتال

از مزایای مهم روز ارزها می‌ توان موارد زیر را نام برد:

  1. امنیت بالا
  2. آزادی در پرداخت
  3. دسترسی بین‌المللی
  4. هزینه عملیاتی پایین
  5. سرعت ‌بالا در انتقالات بین‌المللی
  6. ناتوانی دولت‌ها در مصادره و بلوکه کردن ارز رمزها

معایب ارزهای دیجیتال

درست است که رمز ارزها دارای مزایای مهمی هستند و روز به روز پیشرفت می‌ کنند و در آینده نزدیک تمام معاملات بر پایه آنها صورت می‌ پذیرد، اما معایبی نیز دارند که گاهی اوقات مشکلاتی را برای افراد هنگام کار کردن با آنها ایجاد می‌کند.

  1. نوسان مداوم قیمت و ریسک بالا
  2. مقیاس‌پذیری کم
  3. غیرقابل بازگشت بودن تراکنش‌ها
  4. عدم پذیرش قانونی رمز ارزها و استخراج آنها در بعضی کشورها مثل ایران
  5. مشکلات خرید و نگهداری
  6. مشکلات انحصار وراثت و انتقال پس از مرگ